Category Archive Uncategorized

Eén jaar later

1 oktober 2021 Reacties uitgeschakeld voor Eén jaar later By admin

Op zondagavond  krijg ik een mail binnen van de secretaresse van een ‘oude bekende’ met de volgende tekst: “Geachte heer Ruiter, het is al weer enige tijd geleden, dat wij contact hebben gehad. Corona was hier in ook wel een bepalende factor. ….. Heeft u gelegenheid dinsdag en woensdag  twee ritten voor hem te verzorgen?” Deze mevrouw blijft altijd heel formeel, ondanks het feit dat we al bijna 6 jaar zaken doen en elkaar ook al een aantal keren hebben ontmoet. Ik antwoord, dat het geen probleem is. De volgende ochtend krijg ik echter het bericht, dat de afspraak voor dinsdag is komen te vervallen. Zo gaat dat af en toe …. Eén ding is zeker, niets is zeker!

Als ik op woensdagmiddag bij de klant arriveer, realiseer ik mij, dat het op de dag af een jaar geleden is, dat ik hem voor het laatst heb gereden. Corona, corona, corona ….. “Kom binnen, we hebben nog de tijd genoeg!” Krijg ik van hem te horen. Als ik vertel, dat het toch wel een uur rijden is naar de locatie van het restaurant ontstaat er verwarring. We moeten niet naar Holten, maar naar Hengelo! Een snelle blik op Google maps leert ons, dat de reistijd bijna hetzelfde is. Gelukkig maar! Inmiddels is het wel tijd om te vertrekken. Als we op tijd de straat van de bestemming inrijden, verwachten we beiden hier geen Michelinster-restaurant, een echte volksbuurt.

Als de klant is uitgestapt en ik een foto van de auto maak voor het monument van C.F. Stork, google ik even deze naam. Hij was één van de directeuren van de gelijknamige machinefabriek in Hengelo en ontwikkelde naast zijn werk ook sociale en culturele initiatieven om de kwaliteit van leven en werk van o.a. zijn personeel te verbeteren. Zo was hij de drijvende kracht achter deze wijk, omdat hij vond, dat werknemers van het bedrijf fatsoenlijk moesten worden gehuisvest. Terwijl ik dit lees, moet ik gelijk aan mijn klant denken, die 5 jaar geleden o.a. hiervoor Koninklijk onderscheiden is. Nu, na al die jaren, geniet ik nog steeds elke rit van zijn gezelschap en natuurlijk van de Mercedes Benz!

Coronakilo’s

17 september 2021 Reacties uitgeschakeld voor Coronakilo’s By admin

“Hans, kun je rijden, maar het is nog niet zeker of het doorgaat als gevolg van de coronamaatregelen?” Na een snelle blik in mijn agenda, zie ik, dat dit op onze oppasdag valt, maar de BBQ zal vast niet zo vroeg beginnen en één uurtje (ook wel langer hoor…..) lukt het Hanneke wel om onze 3 kleinkinderen in toom te houden. De laatste rit met deze klant dateerde al weer van februari jl. Veel te lang geleden ….. zal de Porsche mij nog herkennen, zit mijn stoelinstelling nog in het geheugen of is dat al gewist na ruim 6 maanden? Als ik aanbel en de deur open gaat, stel ik mij maar weer voor! Gelukkig word ik nog herkend en krijg gelijk de sleutels van deze mooie, heerlijke reisauto. De accu van de elektromotor is gelukkig leeg en dus hoor ik direct na het starten dat prachtige geluid uit de uitlaat komen. Kenners weten wat ik bedoel! Onderweg praten we de afgelopen periode bij en de klant vertelt onder andere wat last te hebben van coronakilo’s. Wie niet? De sportscholen dicht en te vaak zittend werk. Ik weet er alles van. Voor mijzelf heb ik een maximum gewicht ingesteld en daar mag ik niet boven komen. Niet dat ik elke dag op de weegschaal sta, maar af en toe kan dat geen kwaad. Daarnaast merk ik het aan mijn overhemden ….. als deze strak gespannen komen te staan, is het weer tijd voor minder koekjes bij de koffie, meer bewegen en dergelijke! Waarom gaan die extra kilo’s altijd in je buik zitten en waarom gaat daar het vet zo langzaam weg bij een bepaalde leeftijd? De klant vertelt er ook al last van te hebben en dan moet de BBQ nog beginnen. “En ze hebben daar van die heerlijke wijnen!” krijg ik vanaf de achterbank nog te horen. Dat wordt weer afzien.

Als we er zijn wens ik de klant veel sterkte toe en spreken we gelijk een tijd af voor het ophalen. Gezien de afstand rijd ik terug naar huis om daar zelf te gaan eten. Als ik de klant weer ophaal is de stemming een stuk beter dan op de heenreis. De klant heeft een leuke bijeenkomst gehad en het eten en de wijnen waren niet te weerstaan! Morgen weer lijnen!

Pinstoring

27 augustus 2021 Reacties uitgeschakeld voor Pinstoring By admin

Het is 05.10 uur als de wekker gaat. Over 40 minuten moet ik weg, dus na het wassen, scheren, e.d. nog even tijd om te ontbijten. De koffie sla ik over, een boterham met een glas thee is voldoende. Na een snelle blik in de krant, wat heb ik een respect voor de bezorgers, die elke dag nog vroeger op moeten staan, maak ik een paar boterhammen klaar en pak een flesje met water. Je weet immers maar nooit! Vol goede moed vertrek ik naar de klant, die op tijd in Brabant wil zijn. Als ik aan kom rijden, staat de auto weer startklaar. Ik zet haar ruim op tijd af bij het hotel, waar zij een workshop geeft.

Na een foto van de auto gemaakt te hebben, rijd ik naar de McDonalds om mij te verwennen met een heerlijke kop koffie, want daar ben ik inmiddels wel aan toe. Als ik uitstap en naar de ingang loop, zie ik dat het restaurantgedeelte pas om 10.00 uur open gaat. Dus nog even wachten …… Er is wel een McDrive, maar dat doe ik liever niet. Ik heb dit één keer eerder met een auto van een klant gedaan en toen ging het bijna mis! Dus …. aan mijn lijf geen polonaise! Tijdens het wachten begin ik al maagsappen af te scheiden (iets met een hond van Pavlov) en ik tel de minuten af. Eindelijk gaan de deuren open. Ik maak eerst gebruik van het toilet en als ik daarna mijn welverdiende koffie wil bestellen, komt er een medewerkster op mij af met de woorden: “U kunt alleen met cashgeld betalen, er is een landelijke pinstoring!” Nee hè,  dat heb ik weer! Zit ik al meer dan een uur te wachten, is er een landelijke pinstoring! Vroeguhh had ik altijd contant geld bij mij, maar sinds ik vaker in de auto zit, heb ik alleen mijn pinpas mee. Zo’n portemonnee met al je pasjes en kleingeld zit niet lekker in je kontzak als je moet rijden. Daarnaast worden je pasjes vaak vervormd ….. en pinnen kan altijd! Nou ja, bijna altijd! Ik pak mijn tas met spullen en begin maar met het flesje water. Beetje jammer, maar ja ……. er zijn ergere dingen! Alles is relatief.

De pinstoring bleek trouwens achteraf helemaal niet landelijk te zijn ……..!!!

Parkeren

14 augustus 2021 Reacties uitgeschakeld voor Parkeren By admin

Ik arriveer op tijd in Rotterdam. Het is nog redelijk vroeg in de ochtend en als ik de straat inrijd, waar ik al mijn dozen met kunstwerken van Elsa Visser moet afgeven, zie ik, dat er aan de linkerkant nog één parkeerplaatsje vrij is. Het is niet al te groot, maar met een paar keer steken moet dat lukken. Ik merk, dat ik het “Engels” parkeren begin te verleren of komt het door de “vreemde”auto? Het doet mij denken aan vroeger, toen ik nog in Amsterdam woonde. Links of rechts van de straat parkeren, het maakte mij niet uit en altijd strak langs de kant. En dat allemaal zonder parkeersensoren. Als ik de motor uitzet en het portier open doe, besluit ik om de rest van de afstand naar de stoep te lopen …….. Na het afgeven van de laatste doos vraag ik aan de styliste van VT-wonen of zij een leuke locatie weet om de wachturen door te brengen. Ze verwijst mij gelijk door naar de bewoonster van het pand. Deze raadt mij aan om naar het Kralingse Bos, dat hier een paar kilometer vandaan ligt, te gaan. Als ik weg wil rijden, staat de fotograaf al te wachten tot ik plaats voor hem maak. Dat zal vaak steken worden voor hem in zijn Range Rover. Bij het Kralingse Bos zie ik, dat het betaald parkeren is. Als ik een stukje doorrijd, kom ik bij de plas aan en zie ik geen enkele parkeermeter staan. Gelukkig is er nog wel een plaatsje vrij, vlak bij een soort strandtent. Gezien de uren, die ik al onderweg ben, besluit ik eerst een kop koffie te nuttigen. Op het terras zitten een paar oudere Rotterdammers al aan het bier. Als mijn koffie met een gratis muffin wordt gebracht, vraag ik voor de zekerheid of het parkeren hier gratis is. Als antwoord krijg ik: “Als je mij 10 Euro geef, wil ik wel op je auto passen!” Humor in de grote stad!

Een leven lang leren

16 juli 2021 Reacties uitgeschakeld voor Een leven lang leren By admin

Ik krijg een appje van een klant van vorig jaar met de vraag of ik haar moeder een aantal keren wil rijden en wat de kosten zijn. Zij moet een aantal trainingen verzorgen. Er zit ook nog een fotootje bij van een Volvo XC 60.

In deze tijd van Corona met bijna geen ritten is dat natuurlijk een heerlijke vraag!  De laatste woorden in haar berichtje zijn: “P.S. Mocht het kunnen, dan beloof ik je, dat je daar geen spijt van krijgt. #mooimens”.  Mijn laatste rit was ook met een oma, dus als ik haar kan helpen, waarom niet? Nadat ik een prijs heb doorgegeven en het akkoord is, krijg ik de naam van haar moeder. Als ik snel reken, moet deze vrouw minimaal ongeveer 70 jaar zijn en dan nog trainingen geven …… Ik ben benieuwd! En omdat ik nieuwsgierig geworden ben, ga ik haar naam even googlen.  Ik lees in een interview, dat zij beschouwd wordt als de moeder van de regio en een inspiratiebron is voor iedere ondernemers.  Als ik haar levensverhaal  lees, raak ik onder de indruk. Ze was net 20 jaar toen ze al aan het hoofd stond van een zelfopgezet tuinbouwbedrijf. Het vak heeft ze geleerd van haar opa. Op haar 36e besloot ze, ondanks dat er inmiddels kinderen waren, naar de moedermavo te gaan en te investeren in zichzelf. Dit smaakte naar meer en ze is nooit meer gestopt met leren! Ofwel een leven lang leren! De opgedane kennis draagt ze over aan anderen tijdens trainingen. Niet met pensioen gaan, maar je passie volgen. Ik word er stil van, maar dat gebeurt wel vaker als ik in mijn eentje achter de pc zit ….

Op de dag van de eerste rit staat de auto om 05.45 uur al startklaar en vertrekken we. Gedurende de twee uur durende rit is het geen moment stil. Wat een enthousiasme straalt deze ‘oma’ uit. Als ik haar afgezet heb, moet ik nog even denken aan het appje van haar dochter: #mooimens!  En inderdaad, na de eerste rit heb ik er al geen spijt van! Respect voor deze powervrouw van 72 jaar!

Wat een heerlijke baan heb ik toch ….. als ik kan rijden!